donderdag 3 juli 2014

Infrarood ziet alles

Ik heb nog steeds het probleem dat ik de knikkers (ballen) op de baan wil registreren. Ik ben begonnen met een microschakelaar. De knikkers waren daar niet zwaar genoeg voor. De knikkers wegen 8 gram en ik heb uiteindelijk geen schakelaar weten te vinden die bij dit gewicht schakelt.

Vervolgens ben in met photoresistors bezig gegaan. Dit ging perfect, totdat de zon ging schijnen. Het lichtniveau waarop de Arduino sketch is ingesteld, wisselden te veel als de zon plotseling ging schijnen, waardoor de knikkers niet meer werden waargenomen.

Vervolgens bezig gegaan met infrarood. Ik gebruikte de TCRT5000 optische sensor. Ook deze kon de knikker prima signaleren, maar ook bij infrarood licht kan de zon een probleem opleveren, zo merkte ik.

Na zoeken op het internet vond ik een beschrijving van het maken van een infrarood filter van een ontwikkeld fotorolletjes, maar ook dat bracht geen oplossing. Het fotorolletje zou alle licht, behalve het infrarode licht door moeten laten, maar zonlicht bestaat natuurlijk ook uit infrarood licht wat derhalve gewoon door de filter kan. Ik heb voor dit experiment de CNY70 optische sensor gebruikt, aangezien je daar goed een filter overheen kan maken, beter dan bij de TCRT5000.


CNY70 optische sensor met een stukje exposed en ontwikkelde film.

Na ga ik nog proberen een infrared reciever te gebruiken. Deze komt uit mijn oude Boe Bot pakket en is een losse infrarood ontvanger en een losse infrarood led in een behuizing. Bij de Boe Bot wordt deze gebruikt als proximity sensor en ook hier wordt er gewaarschuwd voor zonlicht. Het voordeel is echter dat deze ontvanger alleen reageert op 38 khz infrarood licht, misschien dat dit dus beter werkt. We gaan kijken.

Ik merk wel dat hoe verder ik kom met deze sensoren, hoe duurder het wordt. Ik zou namelijk heel makkelijk iets met een ultrasonic sensor gebruiken, maar die zijn duur en ik heb meerdere sensoren nodig. Vooralsnog ben ik dus opzoek naar een goedkoper alternatief.

De links op deze pagina verwijzen naar (vaak Nederlandse) webshops. Ik heb geen band met deze shops, ik kom ze tegen in mijn zoektocht. Ik heb geen voorkeur en probeer, waar mogelijk, verschillende webshops in mijn links te gebruiken. Ik wil alleen de lezen (jullie dus) de mogelijkheid geven om meer informatie over de (in dit geval) gebruikte sensoren te krijgen dan dat ik van plan ben hier te geven.

Ps.: Na afloop van het schrijven van deze post, ben ik op internet toch even gaan kijken naar de prijs van ultrasonic sensoren en op marktplaats kwam ik een webshop tegen die de HC-SR04 aanbiedt per 10 stuks voor nog met geen 15 euro, dat is 1,50 euro per stuk! Ik heb ze besteld, ga ze proberen en post hier binnenkort over. Deze link deel ik dan graag met jullie.


dinsdag 20 mei 2014

Vorm en pionieren

De keus om de liften in het midden te zetten is een bewuste, maar waarvan ik de gevolgen nog niet overzie. Ik vind namelijk dat een ballenbaan niet alleen leuk moet zijn om naar te kijken, hij moet ook mooi zijn om naar te kijken. De vorm moet 'kloppen'. Het mag geen rommeltje zijn en enige symmetrie is beslist noodzakelijk.

Ik heb ondertussen de torens gepionierd, wat nog een hele klus was. Verder ben ik bezig met de maten. Ik moet straks de ballenmachine ergens in huis kwijt kunnen. Ik heb een kast die van de bovenkant van de kast tot het plafond 60 centimeter is. De beide torens zijn dus net geen 60 centimeter hoog. Daarnaast is de overklaste van de bovenkant van de kast 40 cm bij 120 cm. Deze maat heb ik ook in de vensterbank waar ik op aan het werk ben, dus dat is de maatvoering voor dit project.

Binnenkort maar weer eens de Arduino spullen 'uit het vet' halen en oppoetsen. Ik heb inmiddels waarschijnlijk een oplossing voor het signaleren van de knikkers, maar daarover later meer.



zondag 13 april 2014

Uitpakken maar

Ik ben maar begonnen met het uitpakken van de twee kratten met spullen die ik de vorige keer in de berging heb gezet. Alle bekende Arduino spullen kwam ik weer tegen, maar laat ik nog even links liggen. Mijn doel is eerst maar eens te bouwen. Zoals gezegd heb ik een aantal Spacerails sets en heb deze bij elkaar op een (geordende, spreekwoordelijke) hoop gegooid. Vervolgens ben ik mij bezig gaan houden met maatvoering. Als je straks een ballenbaan hebt, moet je hem ook (al is het maar tijdelijk) in huis kwijt kunnen. Ik heb een kast in de woonkamer gekozen en opgemeten hoe groot die is, 120 bij 42 cm en 65 centimeter ruimte tot aan het plafond. Dat wordt dus de maxmimale afmeting van de baan.

Ik heb de oude plek bij het raam van Lego ontdaan en daar de spullen van de ballenbaan weer neergezet. Ik ben begonnen met de grondplaten van Spacerail en kwam precies uit op een stuk van 120 bij 40 cm. Daarmee zijn de grondplaten ook op, het komt dus precies uit. Ik weet niet of ik alle grondplaten ook laat liggen of dat ik er uiteindelijk een paar tussenuit haal, maar voor nu is het een mooi oppervlak.


Daarna ben ik bezig gegaan met de lift. Ik gebruik hiervoor de kurkentrekkerlift zoals die is meegeleverd  met Spacerail. Met deze kurkentrekker lift gaan de ballen 'automatisch' omhoog en worden op het hoogste punt op de baan losgelaten. De lift (zoals ik het vanaf nu noem) worden elektrisch aangedreven. Aangezien ik 3 sets heb, heb ik ook 3 motoren (aandrijfmechanisme). Ik sommige Spacerail sets zitten overigens meerdere motoren, maar die heb ik niet. Elke lift heeft 3 kanten waarlangs een bal omhoog kan. Ik heb gekozen voor 2 liften die gebruik maken van de langste aluminium stokken uit de Spacerail sets en dat maakt de lift 62 cm hoog. Perfect dus. Dit zorgt ervoor dat ik 6 verschillende banen heb.


Ik heb beide liften naast elkaar in het midden van de fundering geplaatst. Ik heb de middelste staaf, waar de kurkentrekker delen overheen geschoven zitten, ingesmeerd met WD40 zodat deze soepel loopt. 

Tot slot ga ik beginnen met een gepionierde toren rondom beide liften die moeten zorgen voor wat stevigheid, vooral in het aangezicht. Ik vind de twee liften alleen namelijk er te fragiel uit zien. 

vrijdag 4 april 2014

Back Online!

Anderhalf jaar later en terug van weggeweest. Bloed kruipt waar het niet gaan kan zal ik maar zeggen. In het (een na) laatste bericht van dit blog, gaf ik aan me te storten op het programeren van Lego Mindstorms. Van het een kwam het ander en voor ik het wist was ik terug bij (nog een) oude bobby, het verzamelen van Lego.


  • Nu heb gewoon te veel interesses/hobby's. Laat ik er een paar noemen:
  • Ballenbanen
  • Lego
  • Fotograferen (panorama's van themaparken)
  • Themaparken
  • Tekenen (doe ik overigens bijna nooit meer, maar soms kriebelt het)
  • Videobewerken
  • Websites (om)bouwen
Om maar wat te noemen. Eens in de zoveel tijd raak ik dan geinteresseerd in een van de bovenstaande interesses, dan wissel ik van 'hobby' (tussen aanhalingstekens omdat ik niet weet of alles echt een hobby is). En nu kroop mijn bloed dus weer naar de ballenbaan-manie. 

Nu is het niet zo dat ik sinds de vorige keer opeens heel goed kan programeren, maar misschien moet ik eerst eens gaan bouwen en komen de ideeen dan vanzelf wel. En daar zal het nu dus over gaan. Zoals ik al in eerdere berichten heb aangegeven wil ik de baan graag maken van Spacerail en mini pionierwerk. Dit zal dus mijn eerst focus zijn. 

dinsdag 20 november 2012

1000ste bericht gelezen!

Ook al staat dit blog tijdelijk in de koelkast, ik kan het niet laten om te laten weten dat de berichten uit dit blog bij elkaar alweer 1000 (1002) keer gelezen zijn! Een mijlpaal en nooit verwacht toen ik met dit blog startte. Dank aan alle lezers!






zaterdag 13 oktober 2012

'All be Back'

De vakantie is alweer lang voorbij en het werk is alweer begonnen. Het werk aan de ballenmachine heeft een tijdje stil gelegen, helaas, maar niet zonder reden. Op dit moment krijg ik het programmeren nog maar niet onder de knie. Ik zal een stapje terug moeten doen en me eerst verdiepen in het programmeren. Ik zet dit project op pauze en ga eerst bezig met ook een oude hobby van mij: Lego Mindstorms. Ik hoop door hiermee een aantal projecten uit te voeren, wat meer vaardigheden ontwikkel om op die manier straks beter met dit project op te kunnen gaan.

Voor degene die dit blog volgen, geduld, 'all be back'. Maar qua blog ga in niet stoppen. Mijn hernieuwde voetstappen op het Lego Mindstormspad ga ik natuurlijk ook in een blog weergeven, ik heb de smaak wel te pakken! Lees verder op: mindstorms-revisited.blogspot.nl.

woensdag 8 augustus 2012

... And counting

De eerste samenwerking tussen de Knikkerbaan en de Arduino (om op termijn een echte ballenmachine te worden) kwam er op neer dat de Arduino de knikkers opmerkten. Nu zijn we een stapje verder, ik heb Arduino de knikkers die over de baan kwamen, laten tellen. Alleen leverde niet het gewenste resultaat...

Hardware setup - ballenbaan
Voor deze test heb ik de test-ballenbaan uit de post 'Een test-ballenbaan' gebruikt. De photoresistor zit verwerkt in het deel van de baan dicht bij de uitstroom vanuit de lifthill. Verder gebruik ik 12 knikkers (van elke kleur twee).

video

Hardware setup - Arduino
Ik gebruik een photoresistor die ik in de baan gemonteerd heb. Daarnaast gebruik ik een led om voor meer licht te zorgen. Beide zijn met bijbehorende weerstanden op de Arduino aangesloten.






Software setup
In de IDE (de Arduino software interface) laat ik de Arduino de photoresistor uitlezen. Als (door het passeren van een knikker) de licht intensiteit omlaag gaat, anders gezegd, onder een bepaalde waarde komt, laat ik in een variabele de Arduino er eentje optellen en dit in de seriƫle monitor weergeven.

De theorie
De photoresistor merkt de ballen op als deze over de photoresistor rollen. De led boven de resistor geeft extra licht in donkere situaties.

De praktijk
Eerlijkheid gebied te zeggen dat ik begonnen ben zonder de led boven de resistor. Verder heb ik eerst een sketch gebruikt om de waarde van de resistor via de serial monitor uit te lezen om zo de waarde te bepalen. De constante waarde van de resistor lag rond de 480.



Als ik 450 als drempelwaarde instelde ging de Arduino prima tellen, alleen telde hij per knikker wel 3 of 4 keer. Ik heb toen een vertraging (delay) in de sketch ingebouwd. Vervolgens telde de Arduino de knikkers goed.

video


Nou weten de mensen die mijn blog eerder hebben gelezen, dat de spacerail baan bij het raam staat. Vervolgens onstond er een probleem toen de zon ging schijnen. De lichtintensiteit werd groter, de waarde van de resistor ook en ook de waarde van de resistor als de knikker langs kwam. De sketch werkte niet meer, er werden geen knikkers meer geteld.
Nu is dit natuurlijk te verhelpen met een kleine aanpassing in de sketch, maar hiermee was het probleem niet definitief opgelost. Het was een zonnige dag met snel voorbij schietende bewolking, dus de omgevingsfactoren wijzigden constant. De telling was niet meer betrouwbaar.

Vervolgens heb ik een led boven de sensor gemonteerd zodat deze direct op de sensor schijnt, maar wel zo dat het licht onderbroken wordt door een passerende knikker. Dit loste wel iets, maar niet genoeg op. Ik zal de knikkers op een andere manier moeten laten tellen. 'Back to the drawing board'.